Niedzielę spędziliśmy uroczo. Najpierw grota solna potem jarmark. Uwielbiam łazić, jak co roku z resztą, pomiędzy tymi straganami. Nie było tak zimno jak w zeszłym roku. Baaaardzo przyjemnie
Pozdrawiamy już prawie w nastroju świątecznym
Niedzielę spędziliśmy uroczo. Najpierw grota solna potem jarmark. Uwielbiam łazić, jak co roku z resztą, pomiędzy tymi straganami. Nie było tak zimno jak w zeszłym roku. Baaaardzo przyjemnie
Pozdrawiamy już prawie w nastroju świątecznym
pachnie mój dom dziś. Od rana z dziewczynkami piekłyśmy pierniczki na choinkę. Oczywiście część juz została skonsumowana, ale co tam ……
….. została jeszcze cała góra
Chandrę mam. ;(
Nawet nie mogę się pochwalić nowymi dziergotkami, bo wszystkie będą prezentami. Teraz na drutach mam tak niewiarygodnie cienką włóczkę, że szok. Mam nadzieję, że obdarowanemu przypadnie ona do gustu tak jak mnie.
Biedne, małe psisko trzęsie sie jak osika na spacerze. No nie mogłam dłużej na to patrzeć. Na szybkiego skleciłam mały, ciepły, gruby, polarowy kubraczek. To jedyne zdjęcie jakie modelka o tajemniczym imieniu Szimi pozwoliła sobie zrobić ;)
Szimi to elegancka dama i płaszczyk też musiał być elegancki ;)
Miały być jeszcze białe haftowane gwiazdki, ale nie mogę się zdecydować, czy taki dodatek nie zepsuje całego efektu. Zobaczymy po tygodniu noszenia jak będzie wyglądał ;)
Skończyłam pierwszy tajny projekt. Zainteresowanych zapraszam na R
pomiędzy lekami przeciwbólowymi, a wizytami u dentysty powstają tajemnicze jabłuszka. Idzie to opornie ale do przodu ;)
Cierpię bardzo po wyrwaniu tej ósemki. Zrobił mi się suchy zębodół. Dostałam antybiotyk. Buuu Podobno cierpienie uszlachetnia, hmmmm ja już po tygodniu czuję tylko zniecierpliwienie kiedy wreszcie koniec.
Cóż to był za tydzień, normalnie total szał i obłęd. W zeszły weekend szaleństwo szkolne, kolokwia i zaliczenia a wieczorem party dla dzieci z okazji Urodzin Mai. Jubilatka zaprosiła 4 dziewczynki i 4 chłopców. Miałam dziki szał dyskotekowy w domu. Przeżyłam i bawiłam sie przy tym bardzo fajnie.
Były słodycze
oraz coś na słono
Były też zabawy różniaste
Ofiar w ludziach i sprzęcie nie odnotowaliśmy, a do dziś w całym domu wiszą kolorowe baloniki.
Twarda byłam też wczoraj. Sama z własnej nieprzymuszonej woli poszłam do dentysty i usunęłam sobie wreszcie te nikomu niepotrzebne ósemki. Wzięłam tego byka za rogi i na raz pozbyłam się ich dwóch. A co. Teraz to juz z górki pójdzie. Generalnie ostatnio stwierdziłam, że bardzo w dzieciństwie zostałam skrzywdzona stomatologicznie. My dzieci komuny w szkole obowiązkowo chodziliśmy do stomatologa a tam działy się sceny dantejskie. Strach pozostał do dziś, a przecież teraz to jest już zupełnie inaczej. Człowiek siada na fotel i niczym nie musi się martwić, bo to nawet nie może zaboleć choć lekko. Podoba mi się to. Stwierdziłam, że moich dzieci tak nie skrzywdzę i pokażę im, że stomatolog to nie jest sadysta, żeby nie bały się tak jak matka przed wizytą.
Dzielna byłam prawda ;)
Wczoraj skończyłam sukienkę dla Mai. No ściemniać nie będę, bo jestem dumna z siebie, bo to moja pierwsza próba wrabiania wzoru. Padło na zakochane kotki.
Mai tak spodobała się ta sukienka, że już dziś była w niej w szkole.
Ewcia też koniecznie chciała być na zdjęciu.
No i kotki w pełnej krasie. Jak na pierwszy raz to chyba nie jest źle.
Bardzo przyjemny wzór sukienki chyba jeszcze jedną, tylko tym razem mniejszą, taka zrobię.
Tak jak wczoraj pisałam 2 listopada też jest dla mnie metafizyczną datą. W dzień zaduszny, dzień zadumy i modlitwy o 8:05 po 23 godzinach porodu osiem lat temu urodziła się Maja przełamując smutek i pustkę. Od ośmiu lat przed 1 listopada zamiast biegać w amoku kupując znicze i kwiaty na groby ja spokojnie wybieram baloniki, serpentyny i piekę tort.
100 lat moja najulubieńsza Pszczoło.
Był tort, baloniki, prezenty i tańce przy Fasolkach. Z reguły tańczę w parze, ale dziś bardzo odpowiadał mi ten trójkącik.
A tak w ogóle to Maja czuje się już lepiej. Zupełnie nie wiem od czego była ta gorączka.
Walczymy od dwóch dni z temperaturą u Mai. Przyszła zupełnie niespodziewanie i skacze jak durna od 38,7 do 36,5. Mam nadzieję, że jej przejdzie do jutra. A patalua = temperatura w ustach Ewuni. Słodkie moje dziewczątka.
1 listopada, metafizyczna data. Od 9 lat zapalam małą świeczkę dla dzieciątka, które tak krótko było z nami na tym świecie. Śpij słodki aniele spokojnie, mama Cię bardzo kocha. Kiedyś się znowu spotkamy.
Dwa dni opieki nad dzieckiem = 5 dni wolnego. Sobota była bardzo pracowita, szalałam przy myciu okien, pieczeniu ciacha i w ogóle miałam bardzo intensywny i zajęty dzień.
Niedziela lenistwo słodkie, cudne. No i tak mi do dziś zostało. Poranek przy herbatce, drutach, normalnie bezcenny.
A tak w ogóle to myślę już intensywnie nad prezentami pod choinkę dla bliskich. Moja mamcia zażyczyła sobie chustę, ale jak wczoraj zobaczyła mnie w kościele w otulaczu kategorycznie zażądała zmiany prezentu na otulacz ;) Ma być szary, hmmmm chyba nie będę pokorną córką i w między czasie wymyśliłam coś bardziej chytrego. Będzie to szare, milusie i będzie mogło z powodzeniem robić za taki otulacz. Mam nadzieję, że się jej spodoba. Drugiej mamie też wydziergam coś przytulnego. Do wymyślenia zostały jeszcze prezenty dla bratowej i szwagierki. Może jakieś fajne czapki się dziewczynom spodobają. Zobaczymy.
W sobotę zaczęłam robić sukienkę dla Ewci, ale chyba za bardzo się rozpędziłam z nabieraniem oczek i zamiast dla Ewci wyjdzie tunika dla Mai. Świetny wzór, a Maja w tym kolorze wygląda przeuroczo.
Pozdrawiam jesiennie, słonecznie i bardzo leniwie
Pracuje tuż nad rzeką Odrą. Przez okno na klatce schodowej widzę piękny widok przedstawiający leniwie płynącą rzekę, jaskrawe, żółte, opadające liście klonów, suche trawy wystające z zakola Oławki wpadającej do Odry. Widzę także granatowe poranne niebo i spieszących się do pracy ludzi. Cały ten obrazek skojarzył mi się z moim nowym dziergadłem. Zrobiłam sobie otulacz na szyję. Jest mega ciepły i przytulny. Zostały mi jeszcze dwa motki więc cały czas kombinuję co bardziej mi sie przyda. Czapka, czy rękawiczki.
Otulacz robiony bezszwowo
z włóczki Sirdar Connemara,
wzór kombinowany i przystosowany do robótki na okrągło
druty KP 7
Zdjęcia przed blokowaniem, teraz podoba mi się jeszcze bardziej.
A tak w ogóle to chyba mnie przewiało i boli mnie ucho. Siedzę w domu w czapce, ehhhh co za życie. Booooli
Powstały z potrzeby posiadania czegoś kolorowego dla dzieci. Maja mówi na nie szurnięte czapeczki a Ewa kującie ćiapećki.
Projekt najprostszy na świecie i bardzo wdzięczny w robocie. Uwielbiam Poppy czapeczki
Jesień jak nic, zimno, ale przynajmniej słońce świeci
Idealnie w tym roku zaplanowałam sobie urlop, bo w każdym miesiącu mam przynajmniej jeden dzień wolnego. Dziś też jestem na urlopie i dobrze mi z tym. Z dzieciakami można wyjść na spacer, pogotować coś, upiec coś dobrego. Lubię takie dni od czasu do czasu.
Październik narzucił jakieś takie ekstremalne tempo życia, że na stopach pojawiają mi się odciski od chodzenia. Ciągle gdzieś biegam i coś muszę zrobić. Przygotowania do komunii Mai zajmują bardzo dużo czasu. W tym tygodniu wybieraliśmy alby, w których dzieci będą szły do komunii. Myślałam, że nie obędzie się bez ofiar w ludziach, ale w demokratycznym głosowaniu została wyłoniona jedna propozycja dla dziewczynek i jedna dla chłopców. Jestem bardzo zadowolona z wyboru. Dzieci bedą wyglądać uroczo, jak małe aniołki.
Po nocach, bardzo opornie szło mi z tą chustą ślubną. Dobrze, że ślub jest dopiero za tydzień, to nie miałam jeszcze takiego ciśnienia z jej robotą, a chciałam, żeby była idealna. W końcu to dla Pani Młodej.
Wczoraj po tych dwóch tygodniach, ze szkolnym weekendem w środku musiałam zdobić coś, żeby troszkę się wyluzować. A, że druty i kuchnia najbardziej mnie odprężają to oprócz chusty zrobiłam coś pysznego dla moich najbliższych. Przepis przyszedł do mnie z samego Londona od sympatycznej Pani Izuni. W zasadzie to piekłyśmy go tego samego dnia łącząc się kulinarnie.
Moja wersja granoli z żurawiną
No i ciągle szukam idealnego przepisu na muffinki. Niestety jeszcze go nie znalazłam
A dziś idę na panieński