wtorek, 10 maja 2011

zestaw

Spieszę się jak mogę. Codziennie jak już Ewunia zalegnie w łóżeczku zamieniam się z mamy niani w pilną studentkę. Mam dziś ambitny plan, żeby przerobić dwie listy z zadaniami i jeszcze podrucikować przynajmniej do północy, bo mojej wiśni już do końca nie dużo brakuje. I tak się spieszę i tak się wysilam umysłowo, że nic nie jest mi w stanie przeszkodzić. W pewnym momencie wstałam, żeby podłączyć do prądu lapka i oto jaki zestaw zobaczyłam. Uśmiechnęłam sie pod nosem, zabrałam zabawki i pice malucha i dalej kalkuluję dolną granicę ceny oraz marże na pokrycie.

A tak w ogóle to jakoś mam więcej optymizmu niż ostatnio. Przypomniało mi się, że jak byłam w szkole zawsze lepiej mi się uczyło w semestrze letnim, więc może dam radę. Czuje u siebie delikatny postęp, jeszcze ostatnio myślałam, że obleję wszystkie egzaminy, teraz wydaje mi się, że na wrzesień będzie poprawka z zarządzania instytucjami kredytowymi.

Pozdrawiam Ann studentka

DSC_6279

czwartek, 5 maja 2011

Kryzys

W sumie powinnam się cieszyć z tego przedłużonego urlopem majowego weekendu, ale moja niezmącona beztroska oczywiście musiała zostać zakłócona nieoczekiwaną chorobą Ewuni. Młode kaszle jak stary gruźlik, jedyne co jest pocieszające, że przynajmniej ma czysto w oskrzelach i obędzie się bez antybiotyku jak na razie. Ufff, bo nie lubię tego świństwa podawać dzieciom.

Korzystając z okazji, że starsza poszła do szkoły a młodsza zaległa w chorobie prze tv wyciągnęłam moje książki i zabrałam się za naukę – czuję już oddech sesji na plecach. No i obraz ogromu materiału i pokrętności zagadnień do opanowania mnie przerósł. Chyba zaczynam już panikować, że nie dam rady się tego wszystkiego nauczyć. Do tego sprawdziłam terminarz sesji i zbiega mi się koncertowo z wakacjami w Chorwacji, które kupiliśmy już w listopadzie. No i klops. Trzeba będzie chyba pisać podanie o przesunięcie egzaminów jak się źle poukładają. Ja już chyba jestem za stara na takie wkuwanie. No cóż będę musiała opracować jakiś plan działania na ten czas. Kurcze jeszcze rok, jeszcze tylko jeden rok i będę mieć to z głowy. To jest jedna jedyna myśl, która trzyma mnie w tym trudnym biegu maratońskim, gdzie jeszcze nawet nie majaczy nigdzie w oddali kolorowa wstążka mety buuuuuuuu

Na drutkach już zaczyna się mniej dziać, bo i czasu mam mniej. Jednak powoli ale sukcesywnie brnę do przodu. Wiśniowa malina już po same pachy jest zrobiona, więc już bardzo blisko końca, co mnie niezmiernie cieszy. Jeszcze tylko podciągnąć oddzielnie wszystkie kawałki do szyi i zrobić krótkie rękawki :)

 DSC_6267

Muszę się do czegoś przyznać. Pozazdrościłam Lete polowań na allegro i poszłam w jej ślady i też mam swoje łupy. Dziś przyszły do mnie dwie książki z wzorami na serwety. W przyszłym roku na Wielkanoc nie będę już w panice biegać po domu szukając odpowiedniej serwetki do koszyczka.

No i taki mam właśnie kryzys. Przesadzam? No trudno, ale jak się człek wygada to mu ciut lepiej się robi. Chyba :)

wtorek, 3 maja 2011

śnieg w maju?

Pogoda dziś mnie powaliła na łopatki, jest ciemno, zimno i śniegu cała kupa. To zdjęcie zrobione jest o 12, teraz jest po 13 i juz nie widać zielonej trawki tylko jest całkiem biało, a na samochodach jest gruba warstwa śniegu. Obłęd jakiś. Jeszcze dwa dni temu opalałam się na działce w krótkich spodenkach a dziś zęby mi latają z zimna i na moich stopach zagościły grube wełniane skarpety.

DSC_6255

Mieliśmy jechać na wycieczkę rowerową, a tak trzeba siedzieć w domu. Całe szczęście, że przynajmniej dziewczynki są grzeczne.

DSC_6263

A ja spokojnie mogę zawstydzać mgłę kie kie kie

DSC_6248

DSC_6249

Jakoś wychodzi i nawet delikatnie mogę powiedzieć, że podoba mi się ta robótka.

piątek, 29 kwietnia 2011

od zająca

Dziś przyszedł do mnie prezent od zająca :) i stałam się najszczęśliwszą posiadaczka drutów KP. Długo na nie czekałam aż się zając zlitował i przyniósł. Od razu wrzuciłam na druty wiśniową malinę i kurka jestem w szoku na jakim ja szrocię wcześniej pracowałam. Zachwycać się będę nimi chyba jeszcze długo bo są niesamowite. Niestety nikt z mojej rodziny i znajomych nie podziela zachwytu nad drutami i czuję się jak odludek, no ale takiego mam świra i chyba nie zamierzam go zmienić :)

DSC_6216

No i wraz z nowymi drutami przyszły dwa piękne moteczki na chusty jedną planuję zrobić Swallowtail Shawl a drugą Haruni

DSC_6217

czwartek, 28 kwietnia 2011

owocowo

Tak jak obiecałam delikatna zajawka wiśniowej maliny.

DSC_6212

Chyba powoli zaczynam ogarniać całą zabawę ze spuszczaniem i nabieraniem oczek. Idzie wolno, ale z każdym rządkiem do przodu. Nie znoszę zszywania swetrów więc tak zawsze kombinuje, żeby robić bezszwowo. Najbardziej lubię robić od góry, ale tym razem się nie dało i wykombinowałam to coś od dołu. Zobaczymy jak będzie się prezentował w całości.

Skusiłam się na cukiereczkową rozdawajkę u Lete chciałoby się, chciało, bo guziki już wiem jakbym zagospodarowała :)

candyguzik

Ale miałam dziś dzień, normalnie szok. Tyle mi się śmiesznych, zaskakujących i dziwnych rzeczy dziś zdarzyło że szok. No i z tego absurdalnego rozbawienia postanowiłam zagospodarować trzy moooooocno dojrzałe banany i powstało ulubione ciacho bananowe szanownego mojego małżonka

DSC_6214

Dla chętnych podaję przepis (uwaga kusi zapachem na odległość)

  • 1 szkl. cukru
  • 1/2 szkl. oleju
  • 1 szkl. rozgniecionych bananów (ja dziś dałam trzy takie średnie)
  • 1 jajko
  • 1/4 szkl. mleka
  • 1 3/4 szkl. mąki
  • 1 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 1 łyżeczka sody
  • 1/2 łyżeczki soli
  1. zmiksować cukier + olej + banany + jajko + mleko
  2. dodać pozostałe składniki
  3. miksować na jednolitą masę
  4. piec w keksówce 50-60 minut w 180 stopniach (aż patyczek wetknięty w środek będzie suchy)

Uwagi: ciacho jak jest upieczone jest ciemne jakby było dodane kakao, czas pracy wymagany by przygotować ciacho to 15 minut łącznie licząc z myciem garów no plus pieczenie i czekanie aż choćby trochę ostygło :)

No to ciacho juz mam, zaraz zrobię sobie herbatkę zieloną z brzoskwinią i zasiądę do drucików i przyjemnej lektury:)

DSC_6206

środa, 27 kwietnia 2011

wiśnia czy malina

No miało być tak pięknie a wyszło jak zwykle. Zaczęłam dziergać sweterek na chłodne poranki letnio wiosenne, ot w sam raz do pracy. Wiśnia czy jak to mówi moja teściowa raczej malina, albo odwrotnie, idzie mi jak na razie powoli, bo to moje pierwsze dzieło aż tak ażurowe. Skupiam sie nad liczeniem tych oczek jakbym co najmniej pracę na wystawę sztuki misternej robiła lol. Obfociłam kawałek robótki i ….. czytnik do kart szlag trafił :( i już sie pochwaliłam. Trzeba będzie poczekać z chwaleniem do jutra.

Może za to nie dopadnie mnie klątwa pokazujesz – prujesz :)

W ramach podziwiania pięknej wiosny za moim oknem prezentuję rajskie jabłuszka, które zachwycają mnie z każdym spojrzeniem przez okno jeszcze bardziej.

DSC_6037

poniedziałek, 25 kwietnia 2011

Święta, święta i po świętach

Przedstawiam jeszcze jedną odsłonę  bielucha. Tym razem na modelinie.

DSC_6048

To były bardzo ciepłe i miłe święta, szkoda, że takie krótkie.

piątek, 22 kwietnia 2011

bieluch

Udało mi się go skończyć, więc jutro Maja oficjalnie się w nim zaprezentuje na święceniu jajek.

  • Wzór z głowy, wesoła twórczość
  • druty 3,5 i 2,75
  • włóczka Kotek 100% akryl
DSC_5995

DSC_5998

Świątecznie zrobiło się już też u mnie w domu za sprawą świątecznych wypieków, które są również radosną twórczością. Powstały barany do koszyczków i maleńkie babeczki dla dziewczynek. Sernik już stygnie w piekarniku, mięsiwo popieczone. Jutro tylko zostanie zrobić sałatkę, galaretkę i jakieś fikuśne przygryzki, no i ulubione ciacho mojego małża z jabłkami i budyniem.

DSC_5982

Moje piękne storczyki też zostały “ubrane” odświętnie

DSC_5983

Zakupiłam także piękne, ręcznie robione jajeczka.

DSC_5984

DSC_5987

No ale jak się ma takiego pomocnika to żadna świąteczna robota nie jest straszna :)

DSC_5988

środa, 20 kwietnia 2011

gra w zielone

Po trudnych tygodniach w pracy, wreszcie dziś skończyłam ogromną robotę. Trudny okres w pracy zaczął się jak jeszcze nie było liści na drzewach, ostatnie dwa tygodnie chodziłam jak w amoku zaczynając pracę o 7 i kończąc wykończona o 16. Jak wracałam do domu nie zauważałam jak zmienia się świat. Dziś, żeby podomykać wszystkie pilne i niezwykle terminowe sprawy klucz od pokoju pobrałam na portierni o 6:40. Trochę nieprzytomna, po koszmarnej nocy, ale udało mi się to wszystko skończyć. Wyszłam z pracy taka inna jakaś. W sumie zadowolona z efektu mojej pracy i olśniło mnie. Normalnie, aż przystanęłam. Drzewa mają liście już. Jestem w szoku, że nie zauważyłam tego wcześniej. Przyszłam do domu i muszę się pochwalić moim cudnym odkryciem. Oto co widzę z okna i widok ten jest dla mnie co roku coraz bardziej niesamowity, a dziś działa na mnie jak balsam.

DSC_5961

DSC_5962

a z drugiej strony

 DSC_5970

no i podwórko całkiem też zarosło

DSC_5974

a z całej tej wiosennej aury najbardziej jest zadowolona moja kochana maniaczka rowerowa

DSC_5971

Ale dobrze mi, że już mam to całe pracowe zamieszanie za sobą (do następnego końca kwartału) :)

A tak w ogóle to śpieszę się z białym apelowym, bo na Wielkanoc ma być ciepło i przydałoby sie go skończyć.

poniedziałek, 18 kwietnia 2011

Góry Sowie

W niedzielny poranek wybraliśmy się w górki na krótką wycieczkę. Dobrze, że z Wrocławia jest tak blisko do tej przyjemności. Pojechaliśmy całą rodzinką wraz ze znajomymi. Miałam delikatne obawy jak dziewczynki sobie poradzą z wejściem na górkę, ale starsza poradziła sobie wyśmienicie, a młodsza jeździła na baranach raz u mamy raz u taty.

DSC_5934

DSC_5936

Na szczycie na wierzy widokowej cała rodzinka w komplecie

DSC_5948

Pojechała z nami też psina, która została ochrzczona jako skrzyżowanie kozicy górskiej z psem pasterskim. Szimka biegała w około nas ciągle nas licząc i nie pozwalając nikomu się oddalić. Wszystkie pagórki, kamyki, wzniesienia musiały być zdobyte z “uśmiecham na pysku”. Nie doceniałam jej. Myślałam, że to taki głupi piesek – w zasadzie psiokot, ale tu pokazała klasę. Chciałam jej zrobić zdjęcie, ale nie dałam rady uchwycić ciągle i wiecznie biegającego psa.

Jak wróciliśmy do domu, po kąpieli zwierzę padło i nawet nie dało jej się zgonić z fotela.

Lubię takie rodzinne wycieczki.

sobota, 16 kwietnia 2011

pudełeczko

Miałam dużą potrzebę, żeby zrobić coś z pałętającym się wszędzie ogromnym kłębkiem włóczki. Mój mały psiokot ukochał sobie zabawy tym kłębkiem, a poza tym Ewunia koniecznie chciała poplątać nitki. Ukróciłam im te zabawy. Pudełko po płytach zostało zaanektowane na piękne i poręczne opakowanko dla mojej włóczki. Nic sie nie brudzi, plącze i żadne stworzenie mi tego nie targa:) Nawet jak się stawia w samochodzie na podłodze to działa elegancko i nie szeleści jak te obrzydliwe worki.

DSC_5919

Pomysł może niekoniecznie piękny i oryginalny ale mega praktyczny jak dla mnie.

Pozdrawiam pięknie, słonecznie, wiosennie i zabieram się za mycie okien, ehhhh a trochę ich mam.

czwartek, 14 kwietnia 2011

Melisa raz

To co się dzieje u mnie w pracy ostatnio to można nazwać wielką kumulacją, wielkiej kumulacji. Sprawy pilne rodzą się z prędkością światła a stare gnioty wypływają na powierzchnię jak oczka w rosole. Normalnie obłęd. Chciałabym, żeby jutro udało mi się rozwiązać parę trudnych spraw i mieć wreszcie weekend więc teraz duży kubeł melisy i drutki a jutro kolejny ciężki dzień.

DSC_5918

środa, 13 kwietnia 2011

Po godzinach

Ostatnio mam strasznie trudny i napięty czas w pracy. Do tego stopnia jestem wykończona, że strasznie szybko wyprowadza mnie coś lub ktoś z równowagi. Czas ucieka a ja jeszcze w polu jestem z ważną robotą. No cóż dwoję się i troję aby wypełnić swoje obowiązki na czas. Wracając po tak ciężkim dniu marzę tylko o obiedzie i chwili ciszy, aby nikt ode mnie nic nie chciał. Dziś jest właśnie taki dzień. W pracy miałam ochotę na moment schować się pod biurko i udać, że mnie nie ma. Ehhh jutro będzie lepiej, musi być. Oby do świąt bo do 22.04 mam ostry sajgon w pracy.

Gdy już wyrówna się moja potrzeba ciszy w organizmie siadam do drutów i kombinuje. Biały – szkolny (kawałek) prezentuje się tak oto  

DSC_5904

i chyba podoba mi się ten wzorek

DSC_5902

Będą nim zrobione rękawy i dolna część całego sweterka.

A w każdy wtorek, już od 4 lat, poważna pani z pseudo korporacji :), matka dzieciom, słusznych rozmiarów kobieta po trzydziestce z dwunastoletnim stażem małżeńskim wkraczam do krainy 1001 nocy.

DSC_5900