Dziś rano Ewcia przyszła do mnie i patrząc słodkimi oczkami spytała – mamusiu uśijeś mi śwetelek? No jak mogłam odmówić?
W kąt poszły inne projekty, odkręciłam druty od Gali i zaczęłam totalną improwizację. Wstępny kształt sweterka mam w głowie, ale cała reszta powstaje zupełnie na bieżąco. Sama jestem ciekawa jaki będzie efekt końcowy i co mi w między czasie przyjdzie do głowy.
To jest mój absolutnie ostatni wolny weekend przed sesją i mam chęć go przeznaczyć w całości na przyjemności związane z dzierganiem. Następny taki trafi się dopiero za miesiąc najwcześniej.
Wczoraj powoli, powoli wydumałam jak zrobić piętę w mojej pierwszej skarpetce i tadam jest. Podoba mi się. Nawet małżowi zaczęło się podobać, choć wcześniej patrzył nam nie troszkę dziwnie jak dowiedział się, że dziergam skarpetki.
Już nie mogę się doczekać jak wreszcie będą dwie, moje i skończone. Super jest ta włóczka. Cienizna, robiona na wykałaczkach ale i tak ekstra sprawa ;)

W kolejce czeka już szaro-czarna włóczka na skarpety mężowskie i niebieska na drugą parę moich. To jest jakiś wirus chyba. Zarażona skarpetkowym wirusem hihihihi